A gdy uznamy, że to już

niech dobry Bóg

oszczędzi nam tych słów jak nóż

karczemnych słów



tej złości, która supła krtań

i pięści zwiera w siną grań

rozpaczy co ugina kark

i białą sól wyciska z warg



odejdź szeptem w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień



potem będzie bardzo pusto

zanim nas zapomni lustro

nim rozwieje się ta miłość

jakby nigdy nas nie było



więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem



więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój



potem odejdź w zapomnienie

kot co przemknął chyłkiem po ogrodzie

wiatru w olchach ciche tchnienie

nie kochanek lecz przechodzień



więc gdy uznamy, że to już

niech piołun nie zachwaści dusz

kalendarz się obróci dnem

i koniec będzie tym pierwszym dniem



więc gdy uznamy, że to już

kochany mój

bądź blisko mnie jak anioł stróż

jak anioł stróż przy mnie stój





  



Sama jestem i zostać chcę sama

Samą pozostawił mnie mój miły

Sama jestem bez druha i pana

Sama jestem w cierpieniu nad siły

Sama w żalach co mnie doświadczyły

Sama jestem przez rozpacz znękana

Sama jestem i niemiłowana.



Sama jestem u okien i bramy

Sama jestem w domowym schronieniu

Sama jestem by karmić się łzami

Sama jestem w jęku i milczeniu

Sama jestem w moim przeznaczeniu

Na zamkniętą komnatę skazana

Sama jestem i niemiłowana.



Sama jestem i we wszystkim sama

Sama jestem dokądkolwiek się ruszę

Sama jestem nigdzie nie czekana

W opuszczeniu nękającym duszę

Sama w bólu który znosić muszę

Sama jestem i cała spłakana

Sama jestem i niemiłowana.