O świcie przyszli pod dom

Chcą wejść do środka, stukają

Matka zerwana ze snu

Na progu przed nimi staje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Jej syna nie ma tu dziś

Nie wierzcie, na pewno kłamie

Ja nie wiem, gdzie jest mój syn

Zbudzony krzykiem syn wstaje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



W jej życiu jest tylko on

Nic nie wie o jego walce

Są sprawy, o których syn

Nie mówi nawet swej matce



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Odzywał się coraz mniej

Wciąż budził się ze świtaniem

Drżał, gdy ktoś stukał do drzwi

Uciekał z domu nad ranem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Do okna podchodzi, jak cień

Zbudzony nagłym wołaniem

Po cichu wymyka się

I patrzy, czy biegną za nim



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



O świcie przyszli pod dom

W ten dzień od dawny czekany

Jej syna nie ma tu już

Zabili go do drzwi pukaniem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem





  



Noc za oknami sieje mak

Ledwie świerszcza czasem słychać takt

Gdzieś na stromym niebie blisko nas

Cień przeleciał nocny ptak



Co układało się nie tak

Nagle mija a nie wiemy jak

Jakby nagle się znalazło w nas

Wszystko czego było brak



To cienie nocy nagle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać temu kto jest przy nas

I nagle noc się staje inna

I nie pytamy o nic już

Nie mamy trudnych spraw

Wszystko rozumiemy



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak



A cienie nocy ciągle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać tobie skoro jesteś

Dać się przygarnąć czułym gestem

Nie pytać o nic o nic już

I nie mieć innych spraw

Nie mieć nic prócz ciebie



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak