A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt





  



Zamknęłam oczy

Jakby oczy

Zaprószył mi gwiezdny roziskrzony pył

Czas mnie otoczył

Czas otoczył

Co dla mnie zegarem serca twego bił

I śnieg ze zboczy runął

Toczył się lawiną

Poniósł porwał mnie i skrył

I to mój debiut

To mój debiut

To mój debiut był



Mówiłeś inna 

Jestem inna

Niźli ta coś patrząc na mnie o niej śnił

Mówiłeś zimna

Jestem zimna

Że to płomyk się we mnie zaledwie tlił

Mówiłeś winna

Jestem winna

Że to we mnie powód tego cały tkwił

A to mój debiut

To mój debiut

To mój debiut był



Jak ci tłumaczyć

Jak tłumaczyć

że tak bywa przecież ty byś ze mnie kpił

Jak ci wybaczyć

Jak wybaczyć

Kiedy nawet na żal nie mam przecież sił

To nic nie znaczy

nic nie znaczy

Już pod powiekami gaśnie gwiezdny pył

To nic nie znaczy że to mój debiut

To mój debiut był