A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt





  



Hen, gdzieś na serca dnie 

Tajemnica mieszka cicha, moja...



Najpierw myślałam, że to drobiazg, głupstwo

Zmiana ciśnienia lub termiczny nagły skok

Ale już dosyć, dosyć mam oszustwa

Przed samą sobą muszę wyznać to

Nie warto prawdy całej już dłużej kryć

Ani mi nie wstyd, ani głupio wcale

Bo z taką prawdą przyjemniej żyć...



Hen, gdzieś na serca dnie 

Tajemnica mieszka cicha, moja 

Choć ciasno jej i źle 

Ale za to bezpiecznie i w spokoju 

Może dzielić mą wielką radość 

Z każdej choćby chwili z tobą 

Jak inne są dni, jakie noce, gdy 

Gdy ty, gdy jesteś obok.



O niczym nie wiesz i pojęcia nie masz

Jaki mi czasem po łbie chodzi plan

Koszt nie gra roli, nie znam się na cenach

Skoro w mym życiu się pojawił pan

Niechaj się co chce dzieje - musisz mój być

Lecz ty nic nie wiesz, a ja wprost głupieję

Nie warto marzyć, nie warto śnić...



Mój sekret ci powierzę któregoś dnia

Co z tego wyjdzie - nie wiem, ale wierzę

Że los mi szczęście na własność da...



Hen, gdzieś na serca dnie...