A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt





  



Noc za oknami sieje mak

Ledwie świerszcza czasem słychać takt

Gdzieś na stromym niebie blisko nas

Cień przeleciał nocny ptak



Co układało się nie tak

Nagle mija a nie wiemy jak

Jakby nagle się znalazło w nas

Wszystko czego było brak



To cienie nocy nagle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać temu kto jest przy nas

I nagle noc się staje inna

I nie pytamy o nic już

Nie mamy trudnych spraw

Wszystko rozumiemy



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak



A cienie nocy ciągle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać tobie skoro jesteś

Dać się przygarnąć czułym gestem

Nie pytać o nic o nic już

I nie mieć innych spraw

Nie mieć nic prócz ciebie



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak