A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt





  



Była zła, gdy zatrzasnął drzwi 

W środku płacz, w oczach suche łzy 

Pomyślała, no tak 

Znów ten schemat się pcha 

Oto był ten ich słynny ląd 

Dwa na trzy, wynajęty kąt 

Może śmiesznie to brzmi 

Lecz w tej chwili nie miała już nic 

Trzy tuziny złych kart 

To, co bolało znikło już 

Mimo to ból 



Jaki ranek, taki dzień - nie dziwi nic 

Jaka woda, taki brzeg - nie dziwi nic 

Jaka pościel, takie sny - nie dziwi nic 

Nawet to co jest 



Jakie serce, taki lęk - nie dziwi nic 

Jaka słabość, taki grzech - nie dziwi nic 

Jaka kieszeń, taki gest - nie dziwi nic 

Nawet to co jest 



Jaka róża, taki cierń - nie dziwi nic 

Jaka zdrada, taki gniew - nie dziwi nic 

Jaki kamień, taki cios - nie dziwi nic 

Jakie życie, taka śmierć 



Różo, różo, nasz jest świat 

Zostaniemy wciąż młode 

Noc wiruje wokół nas 

Spójrz, uśpiłam już trwogę 

Miłość durna, miłość zła 

Nie ma władzy nade mną 

Włosy me pochwycił wiatr 

Dziesięć pięter i ciemność 



Jakie życie, taka śmierć - nie dziwi nic 

Jaka zdrada, taki gniew - nie dziwi nic 

Jaki kamień, taki cios - nie dziwi nic 

Nawet to co jest, co wyrywa z nas 

Cały zapas słów 

Cały spokój serc 



Jakie życie, taka śmierć - nie dziwi nic 

Jaka zdrada, taki gniew - nie dziwi nic 

Jaki kamień, taki cios - nie dziwi nic 

Nawet to co jest...