Nic oprócz ciszy nie było na świecie

Podał mężczyzna dłoń swej kobiecie

Kiedy krwi poryw w ich sercach drgnął śmielszy

Nastał dzień pierwszy



Gdy zajaśniała tajemnym płomieniem

Spytał gdzie rosną wierzby i złocienie

Nocą przecięły niebo białe smugi

Wieszcząc dzień drugi



Kroczyli razem dostojni jak drzewa

Co trwają razem czy wiatr czy ulewa

Gruszki spadały wprost w koszyki dzieci

W błogi dzień trzeci



A gdy spytała cicho gdzie jest woda

On jej kaczeńce w drżących dłoniach podał

Nad stawem śmiercią pachniało i trzciną

Czwarty dzień minął



Czas kręcił młyńskim kołem tego stadła

Coś zadzwoniło łza do wody wpadła

A na kolczastych drutach kruk złowieszczy

Dzień piąty wieścił



On nic nie mówił i milczała ona

W oczach płonęła ponura szalona

Miłość a szczęścia już wypili wino

Szósty dzień minął



I nic nie było na świecie prócz ciszy

Księżyc utonął w czarnej nieba niszy

Wiedźmy jak Parki stały wokół studni

Minął dzień siódmy



Czas kataryniarz zanucił piosenkę

O tym że ręka znów odnajdzie rękę

I że dzień pierwszy błogi jak kochanie

Znowu nastanie





  



Raz filozof bardzo mądry łeb

Ze snu zbudził się nad wielką księgą

Po czym w chude piersi swe

Wziął powietrza tęgo

I wykrzyknął ile siły słowa te



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na lepsze

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Mądrość moja cię

W dziele tym podeprze

Na lepsze cię odmienię raz dwa trzy



Filozofa tego kumpel zaś

Równie elokwentny i niemłody

Łypnął znad uczonych ksiąg 

Targnął rudą brodę

I riposta taka się rozległa w krąg



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na gorsze

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Spore wady twe 

Będą jeszcze sporsze

Na gorsze cię odmienię raz dwa trzy



A na koniec w ten uczony spór

Szare zwykłe życie się wtrąciło

I ofertą krótką swą

Wszystko pogodziło

Dla porządku zacytować warto ją



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na drobne

Zadatków sporo w Tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Wątpię żeby był

Z tobą taki problem

Byś umiał temu przeciwstawić się



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na drobne

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Hej człowieku chodź

Dla mnie to nie problem

Na drobne zmienię cię raz dwa trzy