Gdy brak radości, gdy zacznie cię złościć

Jak kiepski żart twe życie szare 

Spróbuj kolego o zmierzchu dnia złego 

Pamięci kart obrócić parę. 



Niech tamten wrzesień śpiew traw ci przyniesie 

I ziół zapach w lesie wspomnienia falą 

Niechaj powróci, niech pamięć zanuci mu halo.



Śpiew serca łączył, jak miód czas się sączył 

Gdy przyszła złość, co trwała chwilkę 

Noc była pełna, a dzień śmiech wypełniał 

Gdy płakał ktoś do wierzby tylko.



Niech tamten wrzesień cię znowu poniesie

Na łąki tam, gdzie się uwielbia falą

A miłość wróci i pamięć zanuci jej halo.



Gdy żyć wciąż trudniej, gdy srożą się grudnie 

Gdy żyje się pod włos pochyło 

Wspomnij, zaśpiewaj jak w słońcu dojrzewa 

Złocisty kłos, wrześniowa miłość. 



Gdy w sercu pusto, w pamięci spójrz lustro 

I skarg zakaż ustom, niech się nie żalą

A miłość wróci i pamięć zanuci jej halo.





  



Noc za oknami sieje mak

Ledwie świerszcza czasem słychać takt

Gdzieś na stromym niebie blisko nas

Cień przeleciał nocny ptak



Co układało się nie tak

Nagle mija a nie wiemy jak

Jakby nagle się znalazło w nas

Wszystko czego było brak



To cienie nocy nagle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać temu kto jest przy nas

I nagle noc się staje inna

I nie pytamy o nic już

Nie mamy trudnych spraw

Wszystko rozumiemy



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak



A cienie nocy ciągle są o krok

Pewności w nas wciąż mniej i mniej

Piękności nocy w strach ubiera mrok

I piękniej jest bezpieczniej jest

Zaufać tobie skoro jesteś

Dać się przygarnąć czułym gestem

Nie pytać o nic o nic już

I nie mieć innych spraw

Nie mieć nic prócz ciebie



Na naszych uczuć kręty trakt

Noc zapomnienia sypie mak

Jak to dobrze że się dzieje tak

Jak to dobrze że to tak