Raz filozof bardzo mądry łeb

Ze snu zbudził się nad wielką księgą

Po czym w chude piersi swe

Wziął powietrza tęgo

I wykrzyknął ile siły słowa te



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na lepsze

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Mądrość moja cię

W dziele tym podeprze

Na lepsze cię odmienię raz dwa trzy



Filozofa tego kumpel zaś

Równie elokwentny i niemłody

Łypnął znad uczonych ksiąg 

Targnął rudą brodę

I riposta taka się rozległa w krąg



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na gorsze

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Spore wady twe 

Będą jeszcze sporsze

Na gorsze cię odmienię raz dwa trzy



A na koniec w ten uczony spór

Szare zwykłe życie się wtrąciło

I ofertą krótką swą

Wszystko pogodziło

Dla porządku zacytować warto ją



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na drobne

Zadatków sporo w Tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Wątpię żeby był

Z tobą taki problem

Byś umiał temu przeciwstawić się



Hej człowieku chodź

Zmienię cię na drobne

Zadatków sporo w tobie tkwi

Chodź dopomogę ci

Hej człowieku chodź

Dla mnie to nie problem

Na drobne zmienię cię raz dwa trzy





  



A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt