Lepiej stanąć, gdy tchu

W piersi jeszcze masz dość

Aby wrócić z tych dróg

Krętych dróg

Skoro nie da się dojść



Lepiej usiąść i w dal 

Długo patrzeć przez mgłę

Mocno wierząc, ze tam

Przecież tam 

Jeszcze jest jakiś cel



Lepiej stanąć niż iść

Lepiej usiąść niż stać

Lepiej leżeć i śnić

Że lepsze przyjdą dni

Że lepszy będzie świat



Lepiej szeptać niż krtań

krzykiem zdzierać do krwi

Lepiej milczeć - i tak

Już i tak

Nie chce słyszeć nas nikt



Lepiej stanąć niż iść

Lepiej usiąść niż stać

Lepiej leżeć i śnić

Że lepsze przyjdą dni

Ze lepszy będzie świat



Może właśnie ten zmierzch

Serca osnuł nam mgłą...

Zbliża się fin de siecle

Zbliża się

Jeszcze nie fin du monde





  



O świcie przyszli pod dom

Chcą wejść do środka, stukają

Matka zerwana ze snu

Na progu przed nimi staje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Jej syna nie ma tu dziś

Nie wierzcie, na pewno kłamie

Ja nie wiem, gdzie jest mój syn

Zbudzony krzykiem syn wstaje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



W jej życiu jest tylko on

Nic nie wie o jego walce

Są sprawy, o których syn

Nie mówi nawet swej matce



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Odzywał się coraz mniej

Wciąż budził się ze świtaniem

Drżał, gdy ktoś stukał do drzwi

Uciekał z domu nad ranem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Do okna podchodzi, jak cień

Zbudzony nagłym wołaniem

Po cichu wymyka się

I patrzy, czy biegną za nim



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



O świcie przyszli pod dom

W ten dzień od dawny czekany

Jej syna nie ma tu już

Zabili go do drzwi pukaniem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem