Zapisz swoję ulubione piosenki Edyty Gepperd

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




ŚWIADOMA swoich chwil ostatnich

Na tym przeklętym łez padole

Z myśli rozdartych i bezładnych

Sporządzam mą ostatnią wolę.



Ze świata, który tkwi w zamęcie

Brnąc ku światłości wiekuistej

Zostawiam dla was w testamencie

Zwięzłą receptę na truciznę:



Wrzućcie do kotła, jeśli wola,

Pogardę dla gorących w wierze

I kilka ździebeł rwanych z pola

Waszych codziennych sprzeniewierzeń.



Dodajcie wasze małe zbrodnie

Tak łatwe w tłumie do ukrycia

Które tłumaczyć chcecie zgodnie

twardymi regułami życia.



Dodajcie owej nienawiści,

Co choć jest tępą i bezkrwawą

Lecz żyje w każdej waszej myśli

I jest codzienną waszą strawą.



Dodajcie waszą zwykłą pychę

Sny o potędze, czcze złudzenia.

Protestów waszych szepty ciche

I wrzask chóralny przyzwolenia.



Minionej chwały zwiędłe kwiecie

I wciąż obecny smak przegranej

To czego widzieć już nie chcecie

I to co widzieć jest wam dane.



Strach co wam w gardłach tkwi jak kołek

Próżność, co nigdy w was nie słabła

Grosz odłożony dla anioła

Z żołdów płaconych wam przez diabła.



A gdy się już ten jad uwarzy

Niech każdy czerpie go w swą czaszę

Przejrzyjcie się w tej lepkiej mazi

A potem pijcie, bo to wasze.



Niech się mój jad rozlewa wokół

I niechaj jątrzy wam sumienie

I burzy wam wasz błogi spokój

Karmiony Niedopowiedzeniem



OTO wyznanie mojej wiary.

Jad co potęgę ma tak wielką.

Lukrezia B.- Księżna Ferrary

Nazwana przez was TRUCICIELKĄ





  



A kiedy już cztery kąty mi się znudzą

Nie swoją nadzieję rzucę troskę cudzą

I smutki co były kiedyś moje własne

Drzwi zatrzasnę

Bo i cóż

Zabiorę ze sobą to co nie zawiodło

Gościniec pod stopy i nad głową obłok

I cień mój podszyty nocą puste ręce

Bo nic więcej

Nie chcę już



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



A wtedy już nigdzie mnie nie odnajdziecie

W swej małej pamięci ani w wielkim świecie

Jak z nikim będzie mi dobrze z samą sobą

Gdy w daleki ruszę świat

Pokocham na świecie wszystko co niczyje

To słońce przed którym nic się nie ukryje

Tę noc co zataja radość skrywa troski

Włóczęgowski

Gubi ślad



Drogo drogo prowadź mnie

Dokądkolwiek byle gdzie



Aż w końcu gdy minie dni już nie wiem ile

Wiem dobrze że spotkam w drodze dawną chwilę

I stanę zdumiona tym co mówi cisza

Jakby słyszeć 

własny krzyk

Poczuję że pusta droga już mi zbrzydła

I będę do siebie wracać jak na skrzydłach

I będę stęskniona wracać tam z daleka

Gdzie nie czeka 

Na mnie nikt





  



Mamo, on zaprosił wczoraj mnie do kina

Mamo, on mi dzisiaj kupił tuzin róż

Mamo, on ma tutaj być za pół godziny

Mamo, on beze mnie żyć nie może już



Córko, sądząc po nazwisku żaden z niego książę ani hrabia

Córko, on nie skończył w życiu żadnych studiów ani szkół

Córko, czy ty wiesz, ile tak naprawdę on zarabia

Córko, nie pozwolę, żeby taki życie tobie psuł



Mamo, dziś nieważne pochodzenie i tytuły

Mamo, nie chcę żeby pieniądz rządził mną

Mamo, nawet nie wiesz jaki on jest dla mnie czuły

Mamo, zrozum dzisiaj czasy całkiem inne są



Córko, chcę pomówić właśnie o dzisiejszych czasach

Córko, to co widzę chyba mi się śni

Córko, taki w nic nie wierzy, nie uznaje żadnych zasad

Córko, on ma jedno w głowie, uwierz mi



Mamo, w takim razie powiedz, czemu wyszłaś za mąż za tatusia

Czemu nie słuchałaś babci przestróg oraz mądrych rad

Mamo, to przeze mnie on się z tobą żenić musiał

Mamo, sama widzisz nie zawalił się od tego świat



Córko, nie porównuj mnie do siebie, bo to nie to samo

Córko, tamte czasy to nie to, co dziś

Córko, mam rozumieć, że zostaniesz... mamą

Córko... mamo... córko... mamo...