Było to w trasie, słonko skwierczało

A z podkoszulkiem sklejone ciało

Czegoś by chciało

Czegoś by chciało



Więc ja mu naprzeciw, tak dla ugody

Na grzbiet wylałam wiaderko wody

A ono - mimo, że wychłodniało 

Znów czegoś chciało



No, może za dużo coś wczoraj zjadło

Może uwiera go w boku sadło

Może by chciało pójść do lekarza

Nie, nie - powtarza, nie, nie - powtarza



Na nic sposobów różnych próbuję

Ciałku wyraźnie czegoś brakuje

To się zaziębi, to się zapoci

To zechce śledzi, to znów łakoci



Więc, myślę ci ja sobie - załatwię tego drania

Nastawiam budzik pośrodku spania

I ciemną nocą to cielsko budzę

Patrzę, a ono takie jakby cudze



Kręci się, wierci, coś kryje na dnie

Lecz każdym nerwem czuję dokładnie

Że nie chce wyznać mnie - byle komu

Że bardzo lubi siedzieć w domu



Ja scenę kocham, ja scenę szanuję

Ja się na scenie bardzo dobrze czuję

Lecz wożę z sobą tę kupę złomu

Co bardzo lubi siedzieć w domu



Ludzie, chłopaki, profesorze

Kto w takiej wojnie wygrać może

Gdy ciało do powrotu zmusza

A znów na scenę ciągnie dusza



I tak piętnaście lat przeleciało

Ja i to ciało

Ja i to ciało

Ja i to ciało

Ja i to ciało



Ciao!





  



Zamknęłam oczy

Jakby oczy

Zaprószył mi gwiezdny roziskrzony pył

Czas mnie otoczył

Czas otoczył

Co dla mnie zegarem serca twego bił

I śnieg ze zboczy runął

Toczył się lawiną

Poniósł porwał mnie i skrył

I to mój debiut

To mój debiut

To mój debiut był



Mówiłeś inna 

Jestem inna

Niźli ta coś patrząc na mnie o niej śnił

Mówiłeś zimna

Jestem zimna

Że to płomyk się we mnie zaledwie tlił

Mówiłeś winna

Jestem winna

Że to we mnie powód tego cały tkwił

A to mój debiut

To mój debiut

To mój debiut był



Jak ci tłumaczyć

Jak tłumaczyć

że tak bywa przecież ty byś ze mnie kpił

Jak ci wybaczyć

Jak wybaczyć

Kiedy nawet na żal nie mam przecież sił

To nic nie znaczy

nic nie znaczy

Już pod powiekami gaśnie gwiezdny pył

To nic nie znaczy że to mój debiut

To mój debiut był