Gdzie się, O świcie przyszli pod dom
Chcą wejść do, " /> Gdzie się, O świcie przyszli pod dom
Chcą wejść do, " /> 


W kawiarni zwanej "seria klęsk" 

Gdzie się podaje łzy na słodko 

Siedzimy razem godzin pięć

Nad jedną kawą i szarlotką

W lokalu tym

Łykamy łzy

O smaku poziomkowym 

Nie trzeba wróżb

Tę miłość już

Na zawsze mamy z głowy



Nie pierwszy raz 

Rozdziela nas

Znów życia brudna rzeka 

Kiedy się znajdziesz

Na jej dnie

To spróbuj na mnie tam 

Zaczekać



W epoce zwanej "seria klęsk" 

Z tronem co czeka na wariata 

W epoce AIDS i sztucznych serc 

Największych armii w dziejach świata

W epoce tej

Po serii klęsk

Sama chodzę po ulicach 

Wiem nadal masz 

Zabawną twarz

A na niej cień księżyca



Nie pierwszy raz 

Rozdziela nas

Znów życia brudna rzeka

Kiedy się znajdziesz

Na jej dnie

To spróbuj na mnie tam 

Zaczekać





  



O świcie przyszli pod dom

Chcą wejść do środka, stukają

Matka zerwana ze snu

Na progu przed nimi staje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Jej syna nie ma tu dziś

Nie wierzcie, na pewno kłamie

Ja nie wiem, gdzie jest mój syn

Zbudzony krzykiem syn wstaje



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



W jej życiu jest tylko on

Nic nie wie o jego walce

Są sprawy, o których syn

Nie mówi nawet swej matce



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Odzywał się coraz mniej

Wciąż budził się ze świtaniem

Drżał, gdy ktoś stukał do drzwi

Uciekał z domu nad ranem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



Do okna podchodzi, jak cień

Zbudzony nagłym wołaniem

Po cichu wymyka się

I patrzy, czy biegną za nim



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem



O świcie przyszli pod dom

W ten dzień od dawny czekany

Jej syna nie ma tu już

Zabili go do drzwi pukaniem



Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem